ராமாயண இதிகாசத்தில் ராவணனைப் பற்றி நாம் அனைவரும் அறிவோம். ஆனால், ராவணனுக்கே பெருமை சேர்த்த ஒரு வீரன் இருந்தான் என்றால் அவன் மேகநாதன் என்று அழைக்கப்பட்ட இந்திரஜித். போர்க்கலையில் அவனுக்கு நிகர் அவனே. தேவர்களையும், திக்குபாலகர்களையும் நடுங்கச் செய்த அந்த மகா வீரனின் வாழ்வையும், அவனது அசாத்தியமான சக்திகளையும் பற்றி இந்த பதிவில் மிக விரிவாகக் காண்போம்.
பிறப்பும் பெயர்க்காரணமும்
இலங்கை வேந்தன் ராவணனுக்கும், கற்புக்கரசி மண்டோதரிக்கும் மூத்த மகனாகப் பிறந்தவன் மேகநாதன். அவன் பிறந்த தருணம் உலகையே அதிரச் செய்தது. ஒரு சாதாரணக் குழந்தை பிறக்கும்போது அழும் சத்தம் கேட்கும், ஆனால் மேகநாதன் பிறந்தபோது அவன் எழுப்பிய சத்தம் வானத்தில் மேகங்கள் மோதும்போது உண்டாகும் இடி முழக்கத்தைப் (மேகத்தின் நாதம்) போல இருந்ததாம். இதனாலேயே அவனுக்குப் பெற்றோர் 'மேகநாதன்' என்று பெயரிட்டனர். சிறுவயதிலேயே சகல கலைகளையும் கற்றறிந்த அவன், தந்தையைப் போலவே போர்க்கலையில் சிறந்து விளங்கினான்.
இந்திரனை வென்ற வீரம்
தேவர்களுக்கும் அசுரர்களுக்கும் இடையே நடந்த ஒரு பெரும் போரில், ராவணன் தேவர்களைத் துரத்திச் சென்றபோது அவனுக்குப் பின்பலமாக மேகநாதன் நின்றான். தேவர்களின் தலைவனான இந்திரன் அசுரப் படைகளைச் சிதறடித்தபோது, மேகநாதன் தனது மாயாவி சக்தியால் இந்திரனைத் திகைக்க வைத்தான். ஒருகட்டத்தில் இந்திரனைப் போர்க்களத்திலேயே தோற்கடித்து, அவனைச் சங்கிலியால் பிணைத்துச் சிறைபிடித்து லங்கைக்கு இழுத்து வந்தான்.
தேவலோகத்தின் தலைவனே ஒரு சிறுவனிடம் தோற்றுச் சிறைபட்டு நிற்பதைக் கண்ட பிரம்மா அதிர்ச்சியடைந்தார். இந்திரனை விடுவிக்கக் கோரி மேகநாதனிடம் பேசினார். மேகநாதனின் இந்த அசாத்தியமான வீரத்தைப் பாராட்டிய பிரம்மதேவன், அவனுக்கு 'இந்திரஜித்' (இந்திரனை ஜெயித்தவன்) என்ற உயரிய பட்டத்தை வழங்கினார். அன்றிலிருந்து மேகநாதன், 'இந்திரஜித்' என்றே உலகம் முழுவதும் போற்றப்பட்டான்.
அசாத்தியமான போர்க்கலை வல்லமை
இந்திரஜித் வெறும் வீரன் மட்டுமல்ல, அவன் ஒரு 'அதிமகாரதன்'. ராமாயணக் காலத்தில் ஒரு வீரனின் திறமையை வைத்து ரதி, மகாரதி, அதிரதி என வகைப்படுத்துவார்கள். 60,000 வீரர்களுடன் ஒரே நேரத்தில் போரிடும் ஆற்றல் படைத்தவன் அதிமகாரதன். அந்த வகையில், உலகிலேயே மும்மூர்த்திகளின் மிக உயரிய அஸ்திரங்களான பிரம்மாஸ்திரம், வைஷ்ணவாஸ்திரம் மற்றும் சிவபெருமானின் பாசுபதாஸ்திரம் ஆகிய மூன்றையும் ஒருசேரப் பெற்றிருந்த ஒரே வீரன் இந்திரஜித் மட்டுமே.
அவனுடைய போர்க்கலையின் சிறப்பம்சமே 'மாய போர் முறை' (Illusion Warfare) ஆகும். மேகங்களுக்குப் பின்னால் மறைந்து நின்று கொண்டு போர் புரியும் ஆற்றல் அவனுக்கு இருந்தது. அவனுடைய எதிரிகளால் அவன் எங்கு இருக்கிறான், எந்த திசையிலிருந்து அஸ்திரங்களை ஏவுகிறான் என்பதை ஒருபோதும் கண்டறிய முடியாது. இதனால் எதிரிப்படைகள் திகைத்து நிற்கும்போது, மின்னல் வேகத்தில் தாக்கி அவர்களை அழிக்கும் வல்லமை அவனுக்கு இருந்தது.
மனைவியின் பக்தியும் இந்திரஜித்தின் பலமும்
இந்திரஜித்தின் மனைவி சுலோசனாவைப் பற்றி நாம் இங்கே குறிப்பிட்டே ஆகவேண்டும். இவள் பாதாள லோகத்து அரசனான ஆதிசேஷனின் மகள். மிகுந்த கற்புக்கரசியான இவளது பதிபக்தி, இந்திரஜித்திற்கு மிகப்பெரிய பாதுகாப்பு அரணாக விளங்கியது. கணவன் போருக்குச் செல்லும்போதெல்லாம் அவனது வெற்றிக்காக இவள் செய்யும் பிரார்த்தனைகளும், இவளது தூய்மையான குணமும் இந்திரஜித்தின் ஆற்றலை மென்மேலும் அதிகரித்தன.
இந்திரஜித்தின் தவமும் பிரம்மா கொடுத்த வரமும்
இந்திரஜித் தனது குலதெய்வமான 'நிகும்பலை தேவி' (பத்ரகாளி) மீது அளவற்ற பக்தி கொண்டிருந்தான். அவன் பலமுறை யாகங்கள் செய்து அந்த தேவியின் அருளைப் பெற்றிருந்தான். பிரம்மதேவன் அவனது வீரத்தைக் கண்டு வியந்து ஒரு வரம் அளித்தார். அதன்படி, இந்திரஜித் ஒரு போருக்குச் செல்வதற்கு முன்னால் நிகும்பலை யாகத்தைச் செய்து முடித்தால், அந்த அக்னிக் குண்டத்திலிருந்து ஒரு தெய்வீக ரதம் தோன்றும். அந்த ரதத்தில் ஏறி அவன் போர் புரிந்தால் அவனை யாராலும் வெல்ல முடியாது.
ஆனால், அதே வரத்தில் ஒரு நிபந்தனையும் இருந்தது. யாராவது அந்த யாகத்தை முடிப்பதற்கு முன்னரே தடுத்துவிட்டால், அவனது அழியாத ரதம் தோன்றாது. மேலும், அவனை வீழ்த்தக்கூடியவன் 14 ஆண்டுகள் தொடர்ந்து உறக்கமில்லாமல், உணவின்றி, ஒரு பெண்ணின் முகத்தைக் கூடப் பார்க்காமல் பிரம்மச்சரியத்தைக் கடைப்பிடித்திருக்க வேண்டும். இது கிட்டத்தட்ட சாத்தியமே இல்லாத ஒரு நிபந்தனையாகக் கருதப்பட்டது.
ராமாயணப் போரில் இந்திரஜித்தின் விஸ்வரூபம்
ராம-ராவண யுத்தம் தொடங்கியபோது, ராவணன் தனது தம்பிகளான கும்பகர்ணன் மற்றும் பல தளபதிகளை இழந்தான். லங்காபுரி சோகத்தில் மூழ்கியபோது, தந்தைக்காகக் களமிறங்கினான் இந்திரஜித். அவன் ஆற்றிய போர் வானரப் படையையே நிலை குலையச் செய்தது.
நாகபாசப் போர்: முதலில் ராம-லட்சுமணர்களை எதிர்கொண்ட இந்திரஜித், தனது நாகபாசம் என்னும் அஸ்திரத்தைச் செலுத்தினான். பல்லாயிரக்கணக்கான நாகங்கள் ராம-லட்சுமணர்களைச் சுற்றிக்கொண்டு அவர்களை அசைக்க முடியாமல் செய்தன. இருவரும் மயங்கி விழுந்ததைக் கண்டு ராவணன் பெருமிதம் கொண்டான். ஆனால், கருட பகவான் அங்கே தோன்றி அந்த நாகங்களை விரட்டி அவர்களைக் காப்பாற்றினார்.
பிரம்மாஸ்திரப் பிரயோகம்: இரண்டாம் முறை போருக்கு வந்த இந்திரஜித், பிரம்மாஸ்திரத்தைப் பயன்படுத்தினான். இந்த அஸ்திரத்தின் தாக்கத்தால் ராமன், லட்சுமணன் உட்பட ஒட்டுமொத்த 67 கோடி வானரப் படையும் மயக்கமடைந்து மரணத்தின் விளிம்பிற்குச் சென்றனர். அப்போது அனுமன் இமயமலைக்குச் சென்று சஞ்சீவி மலையைத் தூக்கி வந்து அனைவரையும் மீண்டும் உயிர்ப்பித்தார்.
மாய சீதை - ஒரு தந்திரம்
இந்திரஜித் போர் வீரனாக மட்டுமல்லாமல் ஒரு சிறந்த தந்திரசாலியாகவும் இருந்தான். வானரப் படையின் மன உறுதியைக் குலைக்க ஒரு திட்டம் தீட்டினான். தனது மாயாவி சக்தியால் சீதையைப் போன்ற ஒரு உருவத்தைப் படைத்தான். அனுமன் பார்த்துக் கொண்டிருக்கும்போதே, அந்த மாய சீதையைத் தனது வாளால் வெட்டிக் கொன்றான். இதைக் கண்டு அனுமன் கதறினார். சீதை இறந்துவிட்டாள் என்று செய்தி அறிந்த ராமன் பெரும் துயரத்தில் ஆழ்ந்தார். ஆனால், விபீஷணன் இது இந்திரஜித்தின் மாயை என்பதைப் புரிந்துகொண்டு, ராமனைத் தேற்றி உண்மையை விளக்கினான்.
இறுதிப் போர்: லட்சுமணனின் சபதம்
இந்திரஜித்தை அழிக்க வேண்டுமானால் அவன் செய்யும் நிகும்பலை யாகத்தைத் தடுக்க வேண்டும் என்பதை விபீஷணன் ராமனிடம் கூறினான். மேலும், 14 ஆண்டுகள் உறக்கமின்றி இருந்த லட்சுமணனால் மட்டுமே அவனை வீழ்த்த முடியும் என்பதும் தெரியவந்தது. (வனவாசத்தின் போது சீதைக்கும் ராமனுக்கும் காவல் காப்பதற்காக லட்சுமணன் 14 ஆண்டுகள் உறங்காமல் இருந்தார் என்பது குறிப்பிடத்தக்கது).
யாகம் நடந்து கொண்டிருந்தபோது, லட்சுமணன் தனது வில்லுடன் அங்கு புகுந்து யாகத்தைத் தடுத்தான். தந்தைக்காகவும் நாட்டிற்காகவும் இறுதிவரைப் போராடிய இந்திரஜித்துக்கும் லட்சுமணனுக்கும் இடையே கடும் போர் நடந்தது. ஒருகட்டத்தில் தனது அஸ்திரங்கள் எதற்கும் லட்சுமணன் பணியவில்லை என்பதைக் கண்ட இந்திரஜித், எதிரே நிற்பவர் சாதாரண மனிதர் அல்ல, அவர் ஆதிசேஷனின் அம்சம் என்பதை உணர்ந்தான்.
இருப்பினும், தப்பிச் செல்லாமல் வீரத்துடன் போரிட்டான். இறுதியில் லட்சுமணன், "ராமன் தர்மத்தின் வடிவம் என்பது உண்மையானால், இந்த அஸ்திரம் இந்திரஜித்தின் தலையை வீழ்த்தட்டும்" என்று கூறி அம்பு எய்தார். அந்த அம்பு இந்திரஜித்தின் தலையைத் துண்டித்தது.
முடிவுரை
இந்திரஜித் ஒரு தீய சக்தியின் (ராவணன்) பக்கம் நின்றிருந்தாலும், அவனது வீரமும், பக்திப்பற்றும், தந்தையின் மீதான பாசமும் ஈடுஇணையற்றவை. ராவணனின் வீழ்ச்சிக்கு முன்பே அவனது வலது கரமாக விளங்கிய இந்திரஜித்தின் வீழ்ச்சி, லங்கையின் முடிவைத் தீர்மானித்தது. ஒரு மகனாகத் தந்தைக்கு ஆற்ற வேண்டிய கடமையையும், ஒரு வீரனாக நாட்டிற்காகத் தர வேண்டிய உயிரையும் அர்ப்பணித்தவன் இந்திரஜித். இதிகாச வரலாற்றில் அவன் எப்போதும் ஒரு மாபெரும் போர்வீரனாகவே நினைவுகூரப்படுவான்.
இந்த பதிவு உங்களுக்குப் பிடித்திருந்தால், மறக்காமல் உங்கள் நண்பர்களுடன் பகிருங்கள். இந்திரஜித் பற்றிய உங்கள் கருத்துக்களைக் கீழே உள்ள கமெண்ட் பகுதியில் பதிவிடுங்கள்!
கருத்துகள்
கருத்துரையிடுக