அருள்மிகு வீரனார்: தியாகமும் வீரமும் இணைந்த ஒரு காவியம்

 

தமிழகத்தின் கிராமியக் கலாச்சாரத்தில் வீரனார் என்பவர் வெறும் கல் சிலையல்ல; அவர் அந்த மண்ணின் ஆன்மா. ஒரு மனிதன் எப்படித் தெய்வமாக மாறுகிறான் என்பதற்கும், ஒரு சமூகத்தின் கூட்டு நினைவகம் (Collective Memory) எப்படி ஒரு வீரனைத் தக்கவைத்துக் கொள்கிறது என்பதற்கும் வீரனார் வரலாறு ஒரு சிறந்த உதாரணம்.

1. வரலாற்றுப் பின்னணி: வீர மரணம் முதல் வழிபாடு வரை

சங்க காலம் முதலே தமிழகத்தில் "நடுகல்" வழிபாடு இருந்துள்ளது. போரில் வீரமரணம் அடைந்த வீரர்களின் நினைவாக நடப்படும் இந்த நடுகற்களே, பிற்காலத்தில் வீரனார் வழிபாடாக உருவெடுத்தன.

• மக்களின் காவலன்: முன்னொரு காலத்தில் காடுகளும் மேடுகளும் நிறைந்த பகுதிகளில் மக்கள் வாழ்ந்தபோது, கள்வர்களிடமிருந்தும், வனவிலங்குகளிடமிருந்தும் மக்களைக் காக்க ஒரு வீரன் தலைமை தாங்கினான்.

• தியாகம்: ஊரைக் காக்கும் போரில் அந்த வீரன் பல காயங்களை ஏற்று, இறுதியில் வெற்றி பெற்று உயிர் துறக்கிறான். அந்த வீரனின் நினைவைப் போற்றும் வகையில் அவன் புதைக்கப்பட்ட இடத்தில் மக்கள் கல் நட்டு வழிபடத் தொடங்கினர். அதுவே நாளடைவில் 'வீரனார்' என்ற பெயரில் வழிபாட்டுத் தலமாக மாறியது.

2. வீரனாரின் தத்துவார்த்த வடிவம்

வீரனார் வழிபாட்டில் சில முக்கியமான கூறுகள் அவர் யார் என்பதை விளக்குகின்றன:

• பெரிய மீசை மற்றும் கண்கள்: இவை தீய சக்திகளை அச்சுறுத்தும் "ரௌத்திரம்" மற்றும் விழிப்புணர்வைக் குறிக்கின்றன. ஊர் தூங்கினாலும் காவல் தெய்வம் தூங்காமல் விழித்திருக்கிறது என்பது நம்பிக்கை.

• ஆயுதங்கள்: அவரது கையில் இருக்கும் வாள் அல்லது வேல், அநீதியை அழிக்கும் அறத்தின் அடையாளமாகக் கருதப்படுகிறது.

• குதிரை வாகனம்: குதிரை என்பது வேகத்தின் அடையாளம். ஆபத்து என்று அழைக்கும் பக்தர்களின் இடத்திற்கு அவர் மின்னல் வேகத்தில் வந்து சேர்வார் என்பதை இது உணர்த்துகிறது.

3. நாட்டுப்புறக் கதைகளில் வீரனார்

பல்வேறு மாவட்டங்களில் நிலவும் வாய்மொழிக் கதைகளின்படி, வீரனார் அநீதிக்கு எதிராகக் குரல் கொடுத்தவராகச் சித்திரிக்கப்படுகிறார்:

• நீதி காத்தல்: அரசதிகாரமோ அல்லது செல்வாக்கு மிக்கவர்களோ எளிய மக்களைத் துன்புறுத்தும்போது, அவர்களுக்கு எதிராகப் போரிட்டுத் தர்மத்தை நிலைநாட்டியவராகப் பல கதைகள் உள்ளன.

• அய்யனாருடன் தொடர்பு: பல கோயில்களில் அய்யனார் 'அரசனாகவும்', வீரனார் அவருக்குத் தளபதியாகவும் (சேனாதிபதி) காட்சி தருகிறார். நிர்வாகம் அய்யனார் என்றால், களத்தில் இறங்கிச் செயல்படும் அதிகாரம் வீரனாருடையது.

4. சமூக ஒருமைப்பாடு மற்றும் வழிபாடு

வீரனார் கோயில்கள் பெரும்பாலும் ஊரின் எல்லையில் அமைந்திருப்பதற்குக் காரணம், அவர் ஊருக்குள் எந்தத் தீய சக்தியையும் நுழையவிடாமல் தடுக்கும் "எல்லைச் சாமி" என்பதால் தான்.

• மண் குதிரை நேர்த்திக்கடன்: இது உலகிலேயே தமிழகத்தில் மட்டுமே காணப்படும் தனிச்சிறப்பு. ஒரு காரியம் கைகூடினால், ஒரு மனிதன் உயரத்திற்குச் சுடுமண்ணால் செய்யப்பட்ட குதிரையைச் செய்து கோயிலுக்குக் காணிக்கையாக அளிப்பார்கள். இது அந்த வீரன் இன்றும் தன் குதிரையில் ஊரைச் சுற்றி வருகிறான் என்ற நம்பிக்கையைப் பலப்படுத்துகிறது.

• சத்தியம் செய்தல்: இன்றும் பல கிராமங்களில் நீதிமன்றங்களுக்குச் செல்லாமல், வீரனார் சன்னதியில் நின்று சத்தியம் செய்து தீர்ப்புப் பெறும் வழக்கம் இருக்கிறது. "வீரனார் முன்னாடி நின்னு சொல்லு" என்ற ஒரு வார்த்தை பொய் சொல்ல அஞ்சுபவர்களுக்குப் பெரிய சவாலாக இருக்கும்.

5. பிடிமண் வரலாறு (புலம்பெயர்வு)

வீரனார் வரலாற்றில் 'பிடிமண்' ஒரு முக்கியப் பங்கு வகிக்கிறது. பஞ்சம் அல்லது போரின் காரணமாக மக்கள் ஓரிடத்திலிருந்து மற்றோர் இடத்திற்குப் புலம்பெயரும்போது, தங்கள் முன்னோர்கள் வழிபட்ட வீரனார் கோயிலில் இருந்து ஒரு பிடி மண் எடுத்துச் செல்வார்கள். அந்த மண்ணைத் தாங்கள் குடியேறும் புதிய இடத்தில் வைத்து வழிபடுவார்கள். இதன் மூலம் அந்த வீரனின் ஆசி தங்களை எங்கு சென்றாலும் தொடரும் என்று நம்புகிறார்கள்.

வீரனார் வரலாறு என்பது வெறும் தனிமனித வரலாறு அல்ல; அது ஒரு சமூகத்தின் பாதுகாப்பு, நீதி மற்றும் வீரத்தின் கூட்டு அடையாளம். அவர் மண்ணின் மைந்தனாகத் தோன்றி, மக்களின் துயர் துடைத்து, இன்று எல்லைக் கடவுளாக வீற்றிருக்கிறார்.